2006/Oct/31

ลองจากดองฟิค... ไม่ใช่!!

ไปสิงคโปร์มา!! เพิ่งกลับๆ >< (แก้ตัวได้ดีมาก !)

เอาน่า... แต่พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว.. นานๆทีคงมาอัพ!

<< Previous Entry กดเพื่ออ่านตอนที่แล้วนะ !!

[Fiction TVXQ] Love is Eternal

By : ChangMin * Taw ~

Part 8

"สุขภาพของฉันไม่ดีตั้งแต่เด็กๆน่ะ" แชคยองพูด

"...."

"ฉันไม่สามารถไปที่ๆมีคนมากๆได้ ถ้าจะออกจากบ้านก็แค่ไปซื้อของ กับ ไปโรงเรียนเท่านั้น"

"...."

"ฉันน่ะ..ฝันมาตลอดมาจะเจอยุนโฮให้ได้...เมื่อไรกันนะ..ที่ฉันจะได้เจอยุนโฮ"

ก็นั่งอยู่ข้างๆเธอนี่ไง

"ฮ้า! ทั้งหมดมันก็แค่นี้แหละ !" แชคยองพูดแล้วยิ้มออกมาให้ผมอีกครั้ง

"แล้วถ้าเธอได้เจอยุนโฮเธอจะทำยังไงล่ะ?" ผมถาม

"ก็จะพูดว่า..'พี่คะ..หนูรักพี่มากๆเลยนะคะ พี่คือกำลังใจของหนู' แล้วก็ยิ้มให้"

"ไม่ว่ายังไง...ก่อนตายก็ขอให้ได้เจอยุนโฮซักครั้งเถอะ!!" แชคยองพูดออกมา

งั้นเธอคงตายตาหลับแล้วล่ะมั้ง ก็นั่งอยู่ข้างๆเธอนี่ไง

"เอาน่า..ยังไงก็ได้เจออยู่แล้ว" ผมพูดพร้อมขยี้ผมของเธอ

"นั่นสินะ!!!" รอยยิ้มของเธอน่ารักชะมัด..


"เอายี่ห้อนี้ หรือ ยี่ห้อนี้ดี" ฮยอนแนหยิบซอสมาสองยี่ห้อเพื่อให้ผมเลือก

"เอาอันนี้" ผมชี้ไปที่ๆยี่ห้อนึง เธอวางลงบนรถเข็นแล้วเก็บอีกอัน

"อยากกินช็อคโกแลตอ่า.." ฮยอนแนทำตาหวานเยิ้ม ยังกับเด็กๆขอเงินพ่อแม่ไปซื้อขนม นี่เธออายุเท่าไรแล้วเนี่ย!

"ไปเอามาสิ ห้ามเกินสองกล่องนะ เดี๋ยวอ้วน!" ผมสั่งเธอ เธอตระเบ๊ะแบบทหารครั้งนึง แล้วรีบวิ่งไปตรงที่ขายช็อคโกแลต

หลังจากที่ผมเดินไปเลือกผักไม่นาน ก็ได้ยินเสียงโวยวาย มาจากที่ขายช็อคโกแลต

"ไม่อาววววววววววว!! ฉันอยากกินแท่งนี้!!"

"อันนี้ผมเห็นก่อนต้องเป็นของผมสิ!!!"

ลางสังหรณ์ของผม บางทีมันก็ดีเสมอไป ผมรีบวิ่งไปตรงนั้น และก็ได้เห็น

เด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนนึง กำลังแย่งขนมกับ ผู้หญิงที่อายุใกล้เคียงกับผม

ซึ่งนั่นก็คือ.... ฮยอนแน !!

"ของช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน"

"ของผมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม"

"-___-)" << นี่คือหน้าของผม กับผู้หญิงวัยกำลังแก่อีกคนนึง คาดว่าจะเป็นแม่ของเด็กผู้ชายคนนั้น

"ฮยอนแน...ให้น้องเค้ากินไปเหอะ เราก็ซื้อยี่ห้ออื่นสิ!" ผมหันไปดุฮยอนแน

"เค้าอยากกินแท่งนี้ๆๆๆๆ อยากกินๆๆๆ" งอแงยิ่งกว่าเด็ก สรุปยัยนี่ผู้จัดการของผมหรือหลานของผมกันแน่!

"ให้น้องเค้าไปเหอะ เนี่ยเดี๋ยวซื้อยี่ห้ออื่นให้หลายๆกล่องเลย" ถึงผมจะอยู่บ้านมีผู้หญิงแปดคน(รวมแม่ด้วย) แต่ผมก็ไม่เคยง้อเด็กผู้หญิงนะ!

"เย่!!! น้องจ๊ะ...พี่ให้... แจๆๆๆไปตรงนั้นกันๆๆ" แล้วเธอก็ลากผมไปตรงที่มีขนมขายอยู่มากๆ

ปล่อยทิ้งให้สองแม่ลูกยืนงง... และผมก็หวังว่าคงไม่มีใครจำผมได้..


หัวหน้าวง...พี่โตสุดในบ้าน... กำลังอินเลิฟ !!!

เฮ้อ...

ผู้ที่ถูกลืมสามคนคิดเหมือนกัน และถอนหายใจพร้อมกัน...

"เอาเหอะ!ปล่อยเค้าอินเลิฟไป! ซักเราก็คงหากันได้บ้างแหละ.." จุนซูพูดออกมา

ชายหนุ่มสองคนที่เหลือมันมามองหน้าจุนซู แล้วทำหน้าเหมือนจะพูดคำว่า

' ทำอย่างกับจะหาได้ง่ายๆงั้นล่ะวะ! '

To Be Continue ~ *

2006/Oct/11

[Fiction TVXQ] Love is Eternal

By : ChangMin * Taw ~

Part 7


"นายรู้สึกถึงอะไรแปลกๆมั้ย..ชางมิน..ยูชอน" จุนซูหันไปถามบุคคลที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกสองคน

"อืม..ผมก็คิดเหมือนพี่แหละ" ชางมินผู้ถูกถามตอบ

"ฉันก็คิดเหมือนพวกนาย" ยูชอนผู้ถูกถมอีกคนตอบ

ทั้งสามหันไปทางครัว พร้อมกับ

"เฮ้อออออออออออออ.." ถอนหายใจ..


ผ่านไปแล้วสองอาทิตย์ เหตุการณ์ในบ้านก็เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากที่ไม่มีงานเข้ามาเลย ยุนโฮรีบออกจากบ้านแต่เช้า ด้วยเหตุผล ' ไปหานางฟ้า ' ส่วนแจจุงกับฮยอนแน ก็เริ่มสวีทหวานแหววด้วยกันเรื่อยๆ

ทำให้สามหนุ่มผู้ไม่มีคู่ครองต้องมานั่งดูอาการแปลกๆ ของพี่ใหญ่สองคนในวง

"ที่มันว่าไปหานางฟ้า...ฉันว่าป่านนี้มันคงไปนอนตายที่ไหนซักที่แล้วล่ะมั้ง ถึงได้ไปหานางฟ้า" ยูชอนพูด


"ฮัด...ฮัด...ชิ้ววววววววว!!"

"เป็นอะไรหรอพี่หัวล้าน" แชคยองถามชายหนุ่มข้างๆ ในขณะที่ดูดีวีดีคอนเสิร์ตของทงบังชินกิ

"ไม่รู้สิ.. สงสัยมีคนนินทามั้ง" ชายหนุ่มตอบ


"ฮึ่ย...หวานเข้าไป..หวานเข้าไป" ยูชอนพูด

"พี่อิจฉาเขาหรอฮะ" ชางมินถาม

"-__-) ทำไม! อยากจะอิจฉาอะ"

"หน้าอย่างพี่ไม่มีใครเอาหรอก"

"มีเว้ย!! ตอนฉันอยู่อเมริกาสาวๆติดตรึม!"

"แล้วทำไมที่เกาหลีสาวๆไม่ติดล่ะครับ หรือว่าสาสวๆที่อเมริกาเค้าตาไม่ดี"

"อย่างน้อยแฟนคลับฉันก็มากกว่านายนะเว้ย"

"อ้าวๆ พี่พูดเงี้ยมีเรื่องนะครับ"

"หน้าอย่างแกจะมีใครชอบวะ" (แต่ตาวก็รักมินน้า!! : ChangMin * Taw ~)

"ทำไม!! หน้าอย่างผมแล้วทำไม" ชางมินลุกขึ้น

"หยี้ ~ หน้าอย่างแกไม่มีใครรักหรอก"

"หมับ!! โครม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ชางมินต่อยไปที่หน้าของมิกกี้

"เฮอะ!! ถึงแฟนคลับผมจะน้อย แต่เค้าก็รักผม!!!!!! รักมากกว่าแฟนคลับของพี่อีก!"

"เฮ้ย!! ชางมินใจเย็นๆหน่า.. อย่าทะเลาะกันเลยน่า" จุนซูเข้ามาห้ามวง

"นี่!! เกิดอะไรขึ้นน่ะ !!" แจจุงกับฮยอนแนวิ่งมาดูเหตุการณ์

"นี่!! ยูชอนนายไปว่าอะไรชางมิน ! ชางมินถึงได้ต่อยนาย" แจจุงว่ายูชอนอย่างอารมณ์เสีย เพราะว่า ชางมินไม่เคยโกรธใครหรือต่อยใครง่ายๆ นอกซะจากโกรธมากๆ

"ก็ไอ้คุณปาร์คเนี่ย มาหาว่าผมอะไม่มีใครรัก" ชางมินพูด อย่างอารมณ์เสีย และแจจุงก็รู้ได้ทันทีว่า ชางมินอารมณ์เสียมากๆ เพราะว่า เรียกชื่อของยูชอนด้วยนามสกุล

"ก็ตาวไง รักชางมิน!!!"

เอ้ยๆ - - เข้าเรื่องๆ

"ก็ฉันไง รักชางมิน!!" ฮยอนแนพูด

"ชางมินนะ ทั้งสูง ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง เล่นกีฬาก็เก่ง เสียงก็สูง เรียนก็เก่งๆ ใครๆก็อย่างได้เป็นแฟนแหละ!!"

"พี่พูดจริงหรอ?" ชางมินถามฮยอนแน

"อืมสิ.. ความจริงฉันมาอยู่บ้านนี้ฉันชอบชางมินที่สุดเลยนะในบ้านอะ นายอะมีความรับผิดชอบมากกว่าพี่ๆคนอื่นอีก หัวสมองก็ดี นี่ฉันพูดจริงนะฉันไม่เคยโกหกใครเลยด้วย"

"พี่ฮยอนแน ~ ผมหิวข้าวจังเลยครับ" ชางมินยิ้มออกมา

"อืม..พี่กับแจจุงทำอาหารไว้ให้นายแล้ว" แล้วชางมินก็เดินตามฮยอนแนไปที่ห้องครัว

"ไอ้ซื่อบื้อเอ๊ย!! นายอย่าพูดกับชางมินด้วยเรื่องนี้อีกนะ" แจจุงพูด

"ใช่!! ไอ้ไก้งวงงี่เง่าเอ๊ย!! น้องเขายิ่งเครียดๆเรื่องนี้อยู่นะ" จุนซูพูด

"อืม..." ยูชอนเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง พร้อมกับหยิบมือถือออกมา

' พี่ขอโทษนะ.. ความจริงพี่รักแกมากๆ '

ส่งให้.. ' ชางมิน '


"ยูโนว์ ยุนโฮ.." แชคยองอังกอร์ตามจังหวะ ขณะที่ดูคอนเสิร์ต

"เธอนี่มันแฟนตัวย่องเลยนะเนี่ย" ชายหนุ่มบ่น

"ทำไมอะ.. ก็รักไปแล้ว!!"

"เธอเคยไปงานหรือคอนเสิร์ตบ้างปะ"

"ไม่เคยอะ.." แชคยองตอบ แล้วทำหน้าเศร้า

"ทำไมอะ..บ้านเธอก็ออกจะรวย"

"ความจริงน่ะ...ร่างกายของฉันมันไม่ดี"

"ห๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

.

.

To : Am ~ *

อืม.. แอมเราเห็นว่าแกเครียดๆกับทงบังอะ เราก็อยากจะพิมลงเอ็มนะแต่ก็ไม่อยากพิมอะไรซ้ำๆ

ถ้าอยากอ่านก็กด Ctrl + A เอานะ

ที่เกาหลีอะ เค้าก็ใช้ภาษาจีนด้วย เราก็คิดว่าเปิดเทอมจะตั้งใจเรียนภาษาจีน

เผื่อเกาหลีไม่ได้จะเอาจีนเนี่ยแหละ ไปพูดกับทงบัง ฮ่าๆ

น่าขำใช่ปะล่ะ.. แกอะชอบทงบังมาตั้งแต่ทงบังยังไม่ดัง

เราอะแค่มอง Mv Hugแค่รักแจผ่านๆไม่ได้สนใจในตอนนั้น

แต่เราพึ่งมาชอบทงบังตอนที่ มีโฆษณา LG M6100ตอนนั้นยุนเท่มาก

อยากจะบอกว่าเราอะชอบยุนมาก !!รูปยุนในเครื่องอะ ประมาณ 200 - 300 รูป

แต่พอเราหารูปมากๆ ก็รัก ชางมิน ซะงั้นเลยอะ..น่าขำเนาะ

พอเราชอบชางมิน เราก็หาประวัติของชางมิน

ชางมินชอบคนเรียนเก่ง เราก็พยายามตั้งใจเรียนเพื่อตอนมีท อยากจะบอกกับมินว่า

"มินๆรู้ปล่าวว่าหลังจากที่ตาวอะรักมิน ตาวก็เรียนเก่งขึ้นนะ "

แล้วเราก็ได้ รองท็อปวิทย์ ท็อปคณิตแล้วแม่เราก็มักจะพูดเสมอว่า

" ชางมินคงดีใจมากๆ ที่รู้ว่าเราทำได้อย่างงี้ "

แม่เราก็สนับสนุนทงบังนะ ที่ทำให้เราหันมาตั้งใจเรียนได้

รู้ปะ.. แต่ก่อนเราอะ ไม่เคยตั้งใจเรียน ในห้องเรียนก็นอนตลอดเลยอะ

ชั่วโมงอาจารย์อรัญอะเราหลับตลอดเลยอะเราอะตั้งใจเรียนแต่คณิต เพราะวิชานี้ไม่ต้องอ่านมาก แค่เข้าใจก็ทำข้อสอบได้แล้ว

ตอนวันประกาศโควต้าอะ เราก็ไม่ได้ตั้งใจฟังหรอกนะว่าใครจะได้บ้าง

เราแค่รู้ว่า ยังไงห้องเราอะก็มี ส้มโอ กับ ธนภูมิ ที่ได้

แต่อาจารย์เค้าก็ประกาศจากต่ำสุด ชื่อเราคนแรก เราก็ งง นะ เฮ้ยได้ ได้ไงวะ - -

เราคิดว่าเราอยู่ประมาณ เกือบๆ 30 อะนะ แต่ได้ 17 ก็...รู้สึกดีนะ

พอเรามาเรียนปรับพื้นฐาน เราก็ไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย พอจบปรับพื้นฐานเราก็มาชอบทงบัง

เราก็เริ่มตั้งใจเรียนตั้งแต่เปิดเทอม คะแนนก็ดีขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อวาน.. ไปดูคะแนนมา เราไม่ตกซักวิชา เราคิดว่าชั้นจะตกประมาณ 2 - 3 วิชา

แม่ก็ชมเนา เพราะว่า ถ้าเราไม่ชอบทงบังอะ เราก็อาจจะตก

หยุดสอบอะ ปกติๆเราจะอ่านหนังสือแค่ 2 - 3 ชั่วโมง แล้วก็มานั่งเล่นคอม

แต่เราอะ อดเล่นคอม แล้วก็อ่านๆ หวังว่าจะเอาไปอวดชางมิน น่าตลกเป็นบ้า..

ที่แกบอกว่าจะเลิกชอบทงบังเราอะ ไม่อยากให้เป็นอย่างงั้นนะ

แต่ก่อนเราอะ เกลียดแกมาตลอดเลยนะแอม เกลียดแม้กระทั่งวันสุดท้ายตอน ป.6

แต่เราก็เริ่มรักแกนะ รักแกตั้งแต่ที่เราแอสแก คุยกันเรื่องทงบัง

เราคิดว่า แกอะเป็นเพื่อนสนิทเราคนนึงอะ . . .

เราไม่ค่อยจะชอบเพื่อนที่สวนนันซักเท่าไร นอกจาก สาม แล้วเราไม่อยากยุ่งกับใครเลย

แต่ก่อนอะ เราอะเกลียดสาม เพราะเป็นคนที่รู้จักกับแอมมาตั้งแต่อนุบาล

ขอโทษนะ..ที่เกลียด ที่ด่าว่าแรดอะ ความจริงแกก็ไม่ได้แรด

แต่พวกไอ้รุ้งนี่แรดจริงๆ... เราอะเบื่อเพื่อนที่โรงเรียนใหม่มากๆ

รู้ปะวันที่แกไปสวนสนุกอะ เราอะโครตจะคิดถึงแก อยากไปโทรไปหาแกว่า เมื่อไรจะออน!!

ทุกวันที่ออนเอ็มอะ ชั้นก็จะทักแกคนแรกถ้าเห็นแกออน แต่ถ้าแกไม่ออน ชั้นก็จะรอจนกว่าแกจะออน

เราไม่อยากให้แอมเลิกชอบทงบังนะ... ถ้าแอมเลิกชอบทงบังแล้วเราจะไปคุยกับใครล่ะ

เราก็รู้มาแต่แรกแล้ว รักทงบังไปก็เท่านั้น

ถ้าเราเลิกชอบเค้า เค้าก็ไม่รู้สึกอะหรอก รักข้างเดียวเจ็บข้างเดียว

ความจริงที่เราช่วยหยกอะ เพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนแอม แล้วหยกก็รักทงบัง

ก็คิดว่าอยากจะช่วยแฟนคลับด้วยกัน

อย่าเลิกชอบเลยนะ ชั้นขอร้อง SS501 กับParan ที่เพิ่งเปิดตัว

หรือเอา MV มาลงอะ เราว่าทงบังเปิดตัวได้ดีที่สุดใน3 วง ไม่ใช่เพราะเราชอบทงบังนะ

เอาเหอะ!! ยังไงแกก็อย่าเพิ่งเลิกชอบทงบังนะ

รักเค้าข้างเดียวแล้วมีความสุขมันก็ดีไม่ใช่หรอ?

ทงบังอะ ยังไงก็ไม่ได้เป็นแฟนกับเราหรอก!

ไม่รู้จะพิมอะไรปลอบใจแกแล้วอะ

ขอบคุณนะที่มาอ่านนิยายของเรา มีไรก็ปรึกษาเราได้เสมอนะ....แอม

ตาวที่รักชางมิน รัก แอมที่รักยุนโฮนะ !!

2006/Oct/09

โฮก !!

อัพๆๆๆ - 3 -

จบตอนนี้แล้วชั้นแป้กแล้วอะ = =,,,,

ฮ่าๆ คิดไม่ออกแล้วววววววววววว >__<

หัวบล็อคใหม่ หน้าแต่ละคนชั่งโทรมจริงๆ

ยุนกับแจ หล่ออยู่ 2 คน

ชิชะ!!


[Fiction TVXQ] Love is Eternal

By : ChangMin * Taw ~

Part 6

"ขอบคุณค่า!!!" เธอพูดขึ้นหลังจากที่ยุนโฮเอากระเป๋าสตางค์ไปคืน

"วันนี้พี่ชายกินข้าวที่บ้านหนูนะ! หนูทำอาหารไว้แล้ว"

"อื้ม!"

"พี่ชายหัวล้านหรอ?" เธอพูดขึ้นหลังจากที่กินข้าวเข้าไปสองสาวคำ

"หา?" ชายหนุ่มจึงเหวอไปทันที

"ขนาดเข้าที่ร่มยังใส่หมวกแสดงว่าหัวล้านแน่ๆเลย"

"เฮอะๆ =__=)" อีนังเด็กบ้า!!

"หนูชื่อ ฮันแชคยอง แล้วพี่อะ?" หญิงสาวแนะนำตัว

"อืม...โยฮุน.."

"โยฮุน..!"

"อื้ม.."

"ชื่อแปลกจัง งั้นหนูเรียกพี่ว่า พี่หัวล้านดีกว่า" หญิงสาวพูดแล้วตักข้าวกินต่อไป

"แชคยองอยู่คนเดียวหรอ"

"อืม..พ่อแม่หนูอยู่ต่างประเทศน่ะ"

"ไม่เหงาหรอ" ชายหนุ่มถาม

"ไม่หรอก!! ก็มียุนโฮอยู่ด้วยนี่"

เฮอะๆ = = ฉันไปอยู่กับหล่อนตั้งแต่เมื่อไรก๊าน!!

"ช่วงนี้พี่ว่าง..เดี๋ยวพี่จะมาอยู่เป็นเพื่อนเอามั้ย" ชายหนุ่มถาม

"อื้ม!! มาทุกวันเลยนะ สัญญานะ!" แล้วเธอก็ยื่นนิ้วก้อยมาให้ชายหนุ่ม

"อื้ม.." แล้วชายหนุ่มก็เกี่ยวก้อย


"ทำไมหมีอ้วนยังไม่กลับมาอีกนะ.." แจจุงบ่น เพราะตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว

"แจจุง..ไม่ไปนอนหรอ" ฮยอนแนพูด

"เธอง่วงก็ไปนอนก่อนสิ"

"อยากอยู่กับแจจุงนี่!!"

"เหมือนเด็กจริงๆเล้ย จุ๊บ.." แจจุงพูดแล้วจูบหน้าผกเธอไปหนึ่งที

"- ///// - เง้อส์"


"หึหึ~ หมีอ้วนพลาดช็อตเด็ด" ยูชอนพูด

"หึหึหึหึหึหึหึ.." จุนซูเพิ่มเสียงหัวเราะ ทำให้ชางมินต้องเอามือมาปิดปาก

"ถ้าพี่โลมาหัวเราะออกมามากกว่านี้ เดี๋ยวเขาก็รู้ว่าเราแอบดูอยู่นะ" ชางมินพูด แล้วเอานิ้วชี้ไปที่ปาก


"แอ๊ด..."

"อ๊ะ..ยุนโฮ" แจจุงพูดออกมา

"ทำไมถึงกลับบ้านดึกอย่างงี้ห๊า! รู้มั้ยว่าคนอื่นเค้าเป็นห่วงน่ะ" แจจุงบ่นออกมา

"บ่นทั้งปีเลยนะแจจุง.." ยุนโฮพูดแล้วผลักแจจุงไปติดฝาผนัง โดยไม่สังเกตุว่าฮยอนแนนั่งอยู่ตรงนั้น

"นี่!! กินข้าวอะไรมารึยัง..แล้วทำไมถึงกลับบ้านดึกอย่างงี้ห๊า!!"

"ถ้านายไม่หยุดบ่นฉันจะจูบหน้าจริงๆด้วย" ยุนโฮพูดแล้วเอาหน้าเข้าไปใกล้กับหน้าของแจจุง

"นี่!!ยุนโฮ เอาหน้าของนายออกไปนะ!!.."

"อ้าว..!พวกนายสองคนเป็นแฟนกันหรอ..." เสียงของฮยอนแนดังขึ้นมา ทำให้ยุนโฮกับแจจุงหันไปมองฮยอนแน

"งั้นฉันไม่อยู่เป็น กขค. และ โฮะๆ ^O^" ฮยอนแนพูด แล้วลุกออกจากเก้าอี้เพื่อเดินเข้าห้องของเธอ

"เฮ้ย!!!!!!! ไม่ใช่นะ" ทั้งคู่พูดออกมาพร้อมกัน แต่ฮยอนแนเข้าห้องไปแล้ว

"หมีอ้วน!! ชอบทำอย่างงี้คนถึงได้เข้าใจผิดไงเล่า.." แจจุงบ่นอย่างอารมณ์เสีย แล้วเดินเข้าไปหาฮยอนแนในห้อง

"นี่!! อย่าแกล้งหลับเสะ!" แจจุงพูด หลังจากที่เข้ามาในห้องแล้วเจอหญิงสาวนอนรับอยู่บนเตียง

เธอจึงพลิกตัวไปเอาหน้าติดฝาผนัง

"นี่..ฮยอนแน!!!" แจจุงจึงพลิกตัวเธอมา

"หืม? ไม่อยู่กับยุนโฮหรอ กิ้วๆ.."

"เพี๊ยะ!!" (ถึงเสียงแรง แต่แม่แจเราไม่ได้ตบแรงนะ) แจจุงตบหัวฮยอนแนไปหนึ่งที

"โอ๊ย!! เจ็บนะ TT--TT ฮึก..." ฮยอนแนทำเสียงเหมือนจะร้องไห้

"เอ้ย..ขอโทษนะ! แค่ตีเบาๆเองนะ"

เบาๆกับผีบ้านเธอสิ...

"ฉัน.....เจ็บ.....นะ" ฮยอนแนพูด

"โอ๋ๆ ขอโทษนะ โอม เพี้ยง !!" แจจุงพูด แล้วเป่าลมไปที่หน้าผาก

"แล้วนายมาทำอะไรที่ห้องฉันล่ะ"

"ฉันกับยุนโฮเป็นแค่เพื่อนกันนะ"

"อืม... ถึงพวกนายเป็นแฟนกันฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่"

"ก็ฉันอยากบอกเธอ ว่ายุนโฮไม่ใช่แฟนฉัน!!"

"จ้าๆ"